به هم پيوستگي فناوري‌هاي گوناگون قبلي و علي‌الخصوص شبكه‌هاي مرتبط رايانه‌ها و قابليت عملكرد بين رايانه‌هاي اين شبكه‌ها؛  پديده اينترنت بدون شك قابل توجه‌ترين رويداد آخر هزاره اخير است. برخلاف عقيده همگان موفقيت اينترنت بيشتر از اينكه بخواهد به دليل اختراع يك فناوري جديد باشد، به دليل يك نيروي ابتكار خارق‌العاده اجتماعي، اقتصادي و جامعه‌اي آن است كه توسعه يك وحدت اجتماعي در سطح جهاني را مجاز مي‌كند.
 - زبان‌هاي جديد بنا نهاده شده (hypertext , HTML,SGML و ...) و ابزارهاي مهندسي زبان‌شناسي (نمايندگان باهوش بخش تحقيقات ارتباط نرم‌افزاري بين كاربرهاي رايانه و ...)؛ كه باعث پيشرفت‌هاي اساسي در همگون كردن سيستم‌ها و در تبادل حجم قابل توجه اطلاعات، حال از هر ريشه، زبان و قالبي كه باشند، مي‌شود.
 تكنولوژي و انسان‌ها
  ادغام اين تكنولوژي‌هاي گوناگون اطلاعات در سيستم‌هاي بيش از پيش مرتبط و هماهنگ مي‌تواند نتايج و خدمات خاص و بديع را به وجود آورد و مي‌تواند تجارب اجتماعي جديدي را مبني بر يك كاربرد جديد از اطلاعات به همراه داشته باشد. مشخصه‌هاي اصلي اين كاربردهاي جديد از اطلاعات مي‌تواند به صورت زير خلاصه شود.
 - يك دسترسي كاملا گسترش يافته به اطلاعات، با حجمي بزرگ از داده‌هاي در اختيار قرار گرفته و طيف يا گوناگوني وسيع اين اطلاعات و منشاهاي منابع فرستنده.
 در هر حال، اين فراواني فوري و بي‌مقدمه ممكن است زيان‌هايي به همراه داشته باشد كه بايد از آنها جلوگيري كرده و بر آنها مسلط شد.
 - يك قابليت براي اشخاص كه بتوانند همزمان توليدكننده و استفاده كننده اطلاعات باشند.
 توانايي برقراري ارتباط بين كاربر و نرم‌افزار كه در سيستم‌هاي جديد وجود دارد، يكي از مهمترين مشخصه‌هايي است كه آنها را بيش از هر چيز از سيستم‌هاي پيشرفته دهه‌هاي 60 و 70 متمايز مي‌كند. (ديتاباس‌هاي مدل ASCII و به ويژه Videotex).
 اما اين تعبير آسان و بي‌دردسر ممكن است خيلي سريع به دنبال استفاده غيرقانوني از شبكه‌ها يا اقدامات كنترل‌ نشده نسل جديد طرفداران افراطي تبديل به يك كابوس شود.
 - گشودن مرزها و بين‌المللي و جهاني كردن تغييرات جهاني اطلاعات.
 دهكده جهاني جديد كم‌كم سيستم‌ مرجع ما خواهد شد و اطلاعات ديجيتالي در حال گردش در شبكه‌ها، زمينه‌هاي اشكال جديدي از خلاقيت را به وجود مي‌آورند.
 اما از بعد منفي قضيه، اين احتمال خيلي قوي نيز وجود دارد كه انتشار برخي اطلاعات، تحت احتكار و انحصار واقعي بعضي از شركت‌ها درآيد و باعث ايجاد وابستگي‌هاي غيرقابل تحمل شود.
 - ادغام اين منابع اطلاعاتي جديد در فعاليت مختلف انساني، خواه حرفه‌اي يا غيرحرفه‌اي باشد، فرصت‌هاي جديد شغلي، آموزش و تعليم از راه‌دور، مجهز كردن سيستم‌هاي اداري به انفورماتيك، شراكت از راه دور و باشگاه‌هاي مجازي (بدون حضور فيزيكي افراد و تجهيزات در يك محل) را فراهم مي‌كند.
 به سوي دسترسي آزاد
  به طور سنتي عادت كرده‌ايم كه اطلاعات را از طريق تجهيزاتي كه اين اطلاعات روي آنها ضبط شده است, تشخيص دهيم (فلاپي‌ها، كاست‌ها، كارت‌پانچ‌ها و ...).
 اطلاعات عموما اگر به صورت آزاد در اختيار همگان باشند، قابل قبول هستند (اطلاعات داراي مالك قطعي و منحصر به فردي نيستند).
 برعكس، قاعده‌مند كردن اطلاعات در يك مستند به وسيله يك موضوع  يا يك طرح كلي مي‌تواند در صورتي كه اثر اصلي موجود باشد، مورد حفاظت قرار گيرد .
 زمينه ديجيتالي جديد از اين نقطه‌نظر مشكلات جديدي را در سر راه ما قرار مي دهد. آيا از اين به بعد بايد هر سري از علامات و نشانه‌هاي موجود در يك پيغام الكترونيكي را به عنوان يك اثر تاليف شده تحت حمايت (غيرقابل دخل و تصرف) در نظر گرفت، حتي اگر اين پيغام‌ها فقط يك‌ سري نظريه‌هاي زودگذر باشند؟ و برعكس، چگونه در آينده مي‌تواند از يك اثر واقعي به طور معتبر حمايت و محافظت كرد، با توجه به اينكه تكثير و انتشار آن به طريق ديجيتالي آنقدر آسان است؟ 
 مزيت اصلي فناوري‌هاي نوين اطلاعات، در تسهيلاتي است كه آنها براي انتقال ايده‌ها و معلومات در بزرگ‌ترين حجم ممكن ايجاد مي‌كنند و همچنين در كمكي است كه اين فناوري‌ها به افزايش قابل توجه پتانسيل خلاقيت و به ايجاد رقابت در جوامع ما مي‌‌كنند.
 بنابراين ضروري است كه جامعه اطلاع‌رساني را به عنوان يك جامعه قطعا آزاد تصور و بنا كرد؛ جامعه‌اي كه وظيفه پيشرفت و توسعه خود را به واسطه تبادل بي‌حد و حصر اطلاعات، خود برعهده دارد؛ موقعيت‌ها و ميزان حفاظت و قفل كردن اطلاعات نسبت به اين قاعده دسترسي و تبادل آزادانه بايد فقط بايد يك استثنا باشد.
 اين، علي‌الخصوص منجر به تاييد كردن اين اصل مي‌شود كه: اطلاع‌رساني ديجيتالي، ناقل اصلي تبادل نظريات در آينده، مطابق مقررات عمومي (عبور آزاد) است، مگر زماني كه محدوديت‌هاي دقيقا مشخص شده‌اي با آن مخالفت كنند